Ik had lang vóór het model al door dat mijn naam geen gewone naam was. I·V·O voelde altijd als drie symbolen, drie bouwstenen.
Jaren geleden maakte ik zelfs een animatie waarin ik liet zien welke woorden, vormen en structuren je uit alleen die drie tekens kunt bouwen. Het was bijna absurd hoeveel logica erin zat.
Destijds dacht ik vooral: interessant. Later besefte ik: dit is een code.
De structuur stond al jaren voor mijn neus
De structuur van het model lag al besloten in mijn naam, lang voordat ik met bewustzijn, onderzoek of modellen bezig was. Ik moest alleen leren zien wat er al zichtbaar was.
Sommige inzichten ontstaan niet omdat je ze bedenkt, maar omdat de werkelijkheid je dwingt om verder te kijken dan de kaders waar je in bent opgeleid. De IVO-lens is precies zo ontstaan. Niet als theorie, maar als noodzaak. Als antwoord op ervaringen die níét pasten binnen bestaande psychologische of systemische modellen, maar tegelijkertijd te precies en te herhaalbaar waren om te negeren.
Patronen die bleven terugkeren
Jarenlang zag ik dezelfde patronen terugkeren: bij cliënten, bij teams, in systemen en in mijn eigen leven. Niet als 'symptomen', maar als informatie.
Interne bewegingen, richtingwisselingen, momenten waarop alles lijkt te kloppen en momenten waarop alleen nog maar ruis lijkt te bestaan.
Zelf ervaarde ik abrupte verschuivingen in waarneming en ik begon te ontdekken dat het soms leek alsof de wereld tekens van mijn staat van zijn liet zien. De wereld bewoog mee.
Dat werd de bodem onder het model: bewustzijn niet als eigenschap van het brein, maar als dynamisch systeem dat zich toont via patronen.
Van QBM naar IVO
In het begin noemde ik het QBM, het Kwantum Bewustzijn Model, omdat ik de koppeling maakte met bewustzijn en quantum mechanica — de wetenschap van het allerkleinste.
Maar na verloop van tijd merkte ik: die naam voegt ruis toe. Het trekt het gesprek richting fysica, terwijl mijn werk niet over materie gaat, maar over ervaring, richting, waarneming en logica.
Het model moest eenvoudiger worden, eerlijker, dichter bij de kern. Ik nam de tekens van mijn naam als uitgangspunt.
Ik zag mijn naam niet als initialen, maar als structuur. Drie functies die samen één systeem vormen.
Het was alsof mijn naam wilde zeggen: je hoeft me niet te zoeken, je draagt me al.
I · V · O
Het model heet nu I V O. Drie perspectieven, drie bewegingen, één geheel.
Niet omdat het naar mij vernoemd moet worden, maar omdat deze drie letters precies samenvatten waar het model over gaat: een systeem van waarnemen, bewegen en afstemmen dat zich in drie punten ordent.
- I — De Waarnemer
- V — Richting
- O — Het Veld
En ik wist, voelde en weet: dit klopt. Meer reden heb ik niet nodig.
Waarom dit model moest ontstaan
Ik heb jarenlang in de GGZ en in complexe organisaties gewerkt. Daar zag ik steeds hetzelfde gebeuren: mensen ervaren bewegingen in zichzelf — gevoeligheid, overprikkeling, intuïtieve waarnemingen, richtingssprongen, momenten van extreme helderheid of juist verlies van grond — en krijgen er taal voor die niet klopt.
Het wordt pathologie, terwijl het in werkelijkheid vaak dynamiek is.
Ik zag bij mezelf en bij anderen dat er meer sprake was van een afstemmingsprobleem dan van pathologie. Geen defect, maar eerder mensen die extreem gevoelig zijn voor veldbewegingen.
Overal dezelfde logica
Wat ik in de loop der jaren zag, is dat deze dynamiek niet beperkt blijft tot mensen. Ik herkende dezelfde patronen in de natuur: in dieren, in de manier waarop vogels, paarden of een bos reageren op aanwezigheid, in het ritme van het weer en zelfs in de golven van de zee.
Overal waar ik keek, leek dezelfde logica zichtbaar: bewustzijn als een totaalveld, een dynamisch systeem dat zich uitstrekt van het individu tot groepen, tot ecosystemen, tot aan de randen van het heelal.
Dat maakte voor mij duidelijk dat de IVO-lens geen persoonlijke constructie is, maar een structuur die overal in de werkelijkheid terugkomt — wachtend om herkend te worden.
Waar het model werkelijk over gaat
De IVO-lens is geen spirituele theorie en geen wetenschappelijk alternatief. Het is een functioneel bewustzijnsinstrument dat drie samenhangende functies onderscheidt:
- een manier van waarnemen
- een manier van bewegen of kiezen
- een manier waarop het systeem of veld reageert op die beweging
Samen vormen ze een driepuntssysteem dat zichtbaar maakt:
- waarom mensen soms helderder waarnemen dan ze zelf kunnen verklaren
- waarom richting soms wegvalt of juist dwingend wordt
- waarom het ene moment flow ontstaat en het andere moment ruis
- waarom sommige ervaringen tot ontregeling leiden en andere tot inzicht
Het model is zo compact dat het bijna verdacht eenvoudig lijkt, maar eenvoud werkt beter dan complexiteit. Ik hoop dat het mensen taal geeft voor iets wat ze altijd al voelden, maar nog nooit konden benoemen.
In één zin
De IVO-lens maakt drie essentiële functies van bewustzijn zichtbaar, zodat je kunt begrijpen wat er in bewustzijn beweegt en hoe je er effectief mee kunt werken.
Drie letters. Drie functies. Één systeem.
En eerlijk gezegd: het was er altijd al. Ik moest alleen leren kijken.