Het is gevonden door lang te kijken naar hoe dingen gebeuren. In mensen, in groepen, in systemen en in de wereld om ons heen.
Je kunt het gebruiken als een bril. Zet hem even op. Zet hem weer af. Soms zie je meer. Soms zie je hetzelfde, maar anders. Van klein tot groot. Van één persoon tot een organisatie. Van wat mensen doen tot wat de natuur laat zien.
IVO is geen wet. Het is de ruimte waarin wetten zichtbaar worden.
Er is altijd iets dat verschuift. Dat merk je in hoe helder iets voelt of in welke kant het op lijkt te gaan. In onrust of ontspanning. In hoe contact stroomt of soms vastloopt. In wanneer iets draaglijk blijft of te veel wordt. In ritme, timing en tempo. In momenten die toevallig lijken, maar dat eigenlijk niet kunnen zijn. In wendingen die niemand had kunnen plannen. In patronen die zich herhalen of ineens breken.
Meestal merken we het wel, maar missen we de woorden voor wat er gebeurt. De I·V·O-lens geeft die taal. Daarom is IVO breed toepasbaar, in ervaring en zelfonderzoek, in samenwerking en groepen, in natuur, technologie en wetenschap. Van het kleinste detail tot het grootste geheel.
I
Kijken
Wat niet kijkt, verschijnt niet.
V
Bewegen
Zonder richting geen kijken.
O
Omgeving
Dat iets mogelijk is, volstaat.
Samen maken ze zichtbaar hoe alles in beweging is en op elkaar inwerkt. Niet als overtuiging, maar als de ondergrond waarop alles samenkomt.
Verkenning
Omdat I·V·O een minimale structuur beschrijft, opent ze zich naar verschillende richtingen. Die verkenning gebeurt op dit moment vooral in mijn eigen werk en in kleine, praktische experimenten.
Daarnaast ontstaan ideeën rond een structurele onderlaag voor software en hardware, gebruik in simulaties en modellen, systemen die gevoelig reageren op hun omgeving en vormen van zelforganisatie op kleine schaal.
Iedereen is uitgenodigd om ermee te spelen, te proberen en te onderzoeken. Wat werkt, kan hier worden gedeeld. Wat nog niet klopt, blijft open.
Hoe deze site werkt
Deze site is geen vaststaand verhaal. Zie het als een landschap waarin je ergens kunt binnenkomen, rondkijken, blijven hangen of verder lopen. Sommige teksten zijn onderzoekend, andere persoonlijk, en weer andere richten zich op systemen, organisaties of bredere bewegingen.
De structuur helpt je oriënteren, zonder te bepalen waar je naartoe moet.